 |
 |
|
| یادداشت هایی برای هیچکس |
|
از سوی سرخ غروب می آیم
فرودم جزیره ی تنهایی ست با اصطکاک یادها و فراموشی. می آیم که بگذرم وبالی از کبوتر بردارم حرف ساده ی ما - کبوتر و من - زخم است مشکل ٬ پریدن ماست. |
|
+ نوشته شده در
جمعه سوم خرداد 1387ساعت 14:39 توسط هیچکس |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
ای شمع آهسته بسوز
که شب دراز است هنوز ای اشک آهسته بريز که غم زياد است هنوز |
| پیوندها |
|
من در محل کارم |
|
RSS
|