ای موج تاریکی
بیا
که من خشنودم از آمدنت
که من خشنودم از دیدنت
چون با تو هیچ نخواهم دید و
هیچ کس مرا نیز

بیا
آخر
آخر هنوز روزنه ای زنده است

بیا و نگذار ببینم آنچه را که دیدنش
چشم را کور
دل را پژمرده
وجدان را شرمنده
سنگ را آب
کوه را بیابان
ویک مرد را

تنها می کند

بیا . . .